Cards

De betaalmethode cards wordt wereldwijd gebruikt en kent veel varianten, specifieke regels en processen. Daardoor is ook deze betaalmethode lastig om goed te begrijpen.

Soorten cards

Er zijn allerlei soorten kaarten, zoals:

Type card	Toelichting
Credit card	Hierbij worden periodiek de uitgaven afgeschreven bij de rekeninghouder. In de spreektaal noemen Nederlanders de betaalmethode Cards vaak credit cards.
Debit cards	In Nederland noemen wij dit onze betaalpas.
Prepaid cards	Nederlandse betalers gebruiken dit type kaart vrijwel niet. Dit heeft meerdere oorzaken, zoals de strenge regels rond anti-witwas maatregelen.

Een kaart hoeft tegenwoordig geen fysieke kaart meer te zijn. Vooral Neo banken bieden cards aan die alleen in digitale vorm aanwezig zijn.

Op zowel fysieke als digitale cards kan deze informatie staan:

• Card number
• Expiry date
• CCV
• Card scheme
• Issuer logo
• Type kaart

Hoe verloopt een cardbetaling?

Een cardbetaling bestaat meestal uit 3 onderdelen:

1. Authenticatie

Card schemes hebben meerdere diensten om fraude te voorkomen. In Europa is 3DS (3-D Secure) bekend (vanwege de verplichting in de wetgeving), wereldwijd is bijvoorbeeld AVS (Address Verification System) ook veel gebruikt.

2. Autorisatie

Dit is het controleren of het geld overgemaakt kan worden (en reservering). Per card scheme verschilt hoe lang dit is. Een voorbeeld: bij Mastercard 3 dagen en bij Visa 7 dagen. Dit kan ook afwijken, bijvoorbeeld door een pre-authorization te doen, die is langer geldig en handig bij bijvoorbeeld hotelovernachtingen.

3. Clearing

Dit is de daadwerkelijke betaling. In een webshop zijn de autorisatie en clearing op hetzelfde moment.

Je zou de clearing ook kunnen doen als het pakket is geleverd bij de consument, alleen kun je dit niet zien als achteraf betalen en daarmee aan de Nederlandse wet voldoen. Want de betaler kan de betaling niet meer tegenhouden (wel een dispute openen erna).

Betrokken partijen

Dit zijn alle betrokken partijen bij een card betaling:

flowchart LR
Webshop --> Betaalprovider --> Acquirer --> Scheme --> Issuer --> Kaarthouder

Steeds meer Nederlandse betaalproviders zijn ook card acquirer. Daardoor is de keten korter (want de Acquirer en Betaalprovider zijn één bedrijf).

Traditioneel zijn acquirers vrij grote financiële instellingen vanwege de complexiteit die erbij komt kijken. Denk hierbij aan:

Financieel
Bijvoorbeeld de facturatie van de betaalproviders.

Technisch
Bijvoorbeeld de veiligheidsmaatregelen rond het aanmaken van card betalingen bij een scheme zijn streng.

Compliance
Bijvoorbeeld de verantwoordelijkheden voor een acquirer richting onder andere het scheme zijn groot.

Banken vervullen de rol van issuer.

Card scheme

Een card wordt uitgegeven door een scheme. In Europa zijn Visa & Mastercard de meest bekende, maar wereldwijd bestaan er veel meer.

Bekijk een card scheme overzicht

Card Scheme	Actief in landen/regio’s
Visa	Wereldwijd, voornamelijk Europa, Amerika
Mastercard	Wereldwijd, voornamelijk Europa, Amerika
UnionPay	China, Azië, wereldwijd groeiend
JCB	Japan, Azië, enkele andere regio’s
American Express	Verenigde Staten, wereldwijd
Discover	Verenigde Staten, Noord-Amerika
Diners Club	Wereldwijd, met focus op premium segment
RuPay	India, voornamelijk binnenlandse betalingen
Mir	Rusland, enkele andere regio’s
Elo	Brazilië
Troy	Turkije
Mada	Saoedi-Arabië
BC Card	Zuid-Korea
Interac	Canada

Er zijn schemes die zelf de kaarten uitgeven aan betalers, een voorbeeld daarvan is American Express. Dit noem je een closed scheme. In Europa zijn er voornamelijk open schemes actief. Dan verzorgt het card scheme wel de techniek, maar is de relatie met de betaler via een issuer.

In Nederland werden voorheen de betaalpassen door Maestro (van Mastercard) en VPAY (van Visa) uitgegeven. Komende jaren zullen alle passen vervangen worden door Mastercard- en Visa-passen. Neo banken doen dit al.

Er zijn ook bedrijven die samenwerken met een scheme om een kaart uit te geven. Dit heet een co-branded card, een goed Nederlands voorbeeld is de Flying Blue card van KLM, uitgegeven door het scheme American Express.

Een complexer voorbeeld van een co-branded kaart is Cartes Bancaires. Franse banken geven deze kaarten uit. Binnen Frankrijk betalen consumenten bij betalingen tussen deze banken niet over het Visa- of Mastercard-scheme. Betalingen buiten deze banken verlopen wel via Visa of Mastercard (beide werken met een deel van de Franse banken samen).

Vroeger moesten betalers in webshops vaak al kiezen met welk scheme ze de betaling wilden afronden. Tegenwoordig herkennen betaalproviders zelf aan de hand van de PAN (het kaartnummer) al welk scheme het is en kiest de betaler uitsluitend voor card.

Beschikbare valuta’s

Een betaler met een card die is gekoppeld aan een betaalrekening in niet-euro’s kan altijd afrekenen via een betaalprovider. Onderstaande situaties zijn mogelijk.

Webshop biedt betalers meerdere valuta's

Dit is vooral interessant bij hoog volume webshops die veel bestellingen hebben vanuit niet-euro landen. Niet elke betaalprovider ondersteunt het aanmaken van een betaling in andere valuta.

Voorbeeld: een Nederlandse webshop met de focus op Polen.

De uitbetaling kan op twee manieren:

Manier 1
Uitbetaling door de betaalprovider in vreemde valuta aan de webshop. De webshop dient wel een betaalrekening in deze valuta hiervoor aan te houden.

Manier 2
Uitbetaling door de betaalprovider in euro’s. Deze conversie kan door het scheme zijn gedaan of door de betaalprovider. Hier maken veel betaalproviders winst op.

Webshop alleen euro's, de betaler rekent af in eigen valuta

Dit is voor de meeste webshops interessant als de klanten vooral uit Nederland komen.

De uitbetaling door de betaalprovider is in euro’s. Deze conversie kan door het scheme zijn gedaan of door de betaalprovider. Hier maken betaalproviders winst op.

Card holdback

Betaalproviders lopen risico’s bij een card betaling vanwege de disputes. Een betaling gedaan via de betaalmethode Cards is hierom geen gegarandeerde betaling.

Disputes (chargeback)

Een dispute wordt gestart door de issuer op verzoek van de betaler. Het doel is om het geld terug te krijgen.

Een dispute kan verschillende aanleidingen hebben, zoals:

• De afschrijving wordt niet herkend door de betaler (bijvoorbeeld door fraude)
• De betaler is niet tevreden (de bestelling is bijvoorbeeld niet geleverd)

Het Dispute/Chargeback proces werkt bij elk card scheme anders. Voorbeelden hiervan:

• Tot hoeveel dagen na de betaling de betaler een dispute kan aanvragen.
• De stappen die doorlopen worden binnen een dispute.

De uitleg op deze pagina is algemeen. Voor Visa & Mastercard is er specifieke uitleg.

Is een dispute en een chargeback hetzelfde?

Vaak noemen betaalproviders het gehele disputeproces chargebacks. Chargeback is echter een stage waarin een Dispute zich kan bevinden. Daarvoor zitten vaak nog stappen waarbij wordt gezocht naar een oplossing zonder direct geld terug te vorderen.

Versimpelde weergave van een chargeback

flowchart LR
 a("`Betaler geeft opdracht aan de issuer om een dispute te openen.`") --> b("`De issuer zet het dispute door naar het card scheme`") --> c("`Het card scheme geeft het dispute door aan de acquirer`") --> d("`De acquirer zet het door naar de betaalprovider`") --> e("`De betaalprovider neemt contact op met de webshop`")

Als de webshop de chargeback accepteert, stopt hierna het proces. De kosten voor de chargeback zullen voor rekening komen van de webshop. Het geld is al direct teruggevorderd richting de issuer bij het aanmaken van de chargeback.

De webshop kan ook besluiten de chargeback aan te vechten. Op dat moment krijgt de webshop zijn geld weer terug (van de betaalprovider, via de issuer, het card scheme en de acquirer):

flowchart LR
 a("`De betaalprovider laat aan de webshop weten welke informatie/documenten nodig zijn`") --> b("`De webshop levert de informatie en documenten aan de betaalprovider`") --> c("`De betaalprovider zet dit door naar de acquirer`") --> d("`De acquirer zet de documenten en informatie door naar het scheme`")

De issuer gaat de situatie beoordelen. Als de issuer het aanvechten accepteert, behoudt de webshop het geld. De keuze van het wel of niet accepteren hangt van verschillende punten af, zoals:

1. Het geleverde bewijs vanuit de acquirer.
2. De gekozen kenmerken rond de risico-afweging bij het aanmaken van de betaling door de acquirer.

Op dit moment in het proces is een goed voorbeeld te zien tussen 2 card schemes: als de issuer hem niet accepteert, zal in het geval van een VISA-transactie de acquirer de situatie nogmaals beoordelen, bij Mastercard is dat niet het geval.

Daarna gaat het scheme ernaar kijken en neemt een beslissing. Vanwege de hoge kosten die hieraan verbonden zijn, zullen betaalproviders geneigd zijn deze stap te vermijden.

Betaalproviders proberen het aantal disputes laag te houden. Dat is vooral in opdracht van de acquirer. Een acquirer mag een maximaal aantal chargebacks (procentueel) hebben, anders krijgen ze een boete van het card scheme. Aanvechten en winnen heeft daar geen invloed op.

Er zijn ook relatief hoge kosten aan verbonden voor acquirers (die dat doorbelasten aan de betaalprovider en die vervolgens aan de webshop).

Betaalproviders hebben goede artikelen over het voorkomen van chargebacks. Op betaalprovidervergelijker.nl is daarom geen content over dat onderwerp te vinden. Zorg in elk geval dat je altijd kunt aantonen dat de betaler akkoord is gegaan met de algemene voorwaarden, dit helpt vaak bij het winnen van een dispute over leveringsvraagstukken.

Het staat op de planning om uitleg te geven over:

• Visa specifieke uitleg
• Mastercard specifieke uitleg. Mastercard kent bijvoorbeeld Collaboration, niet elke betaalprovider ondersteunt dit. Wel gunstig omdat je hiermee pakketjes tijdig kunt onderscheppen als je al de kosten moet dragen.

Kosten card betaling

Betaalproviders rekenen voor een card betaling een vast bedrag plus een percentage over het bedrag dat een betaler afrekent. Betaalproviders kopen card betalingen ook tegen variabele tarieven in.

De inkoop van card transacties kan op twee manieren worden gedaan door een betaalprovider:

Manier	Toelichting
Direct bij de schemes	De betaalprovider is een acquirer bij het scheme.
Via een acquirer	De betaalprovider is zelf geen acquirer bij het scheme.

Er zijn twee manieren waarop betaalproviders de kosten van een creditcardtransactie berekenen:

• Blended
• Interchange++

De kosten voor card betalingen heten in het Engels de merchant discount rate (MDR).

De inkoop van een creditcardtransactie is geen vast tarief, waardoor het doorverkopen via een vast tarief een risico met zich meebrengt voor de betaalprovider.

Wat is een blended creditcardprijs?

De betaalprovider verkoopt de creditcardbetaling voor een vaste prijs die vaak bestaat uit een percentage en een bedrag, bijvoorbeeld 2,5% en 15 cent.

Waarom loopt de betaalprovider een financieel risico bij blended creditcard pricing?

Dit gaan we uitleggen aan de hand van een theoretisch voorbeeld. De betaalprovider verkoopt de creditcardtransactie voor 1% en 15 cent. Ze zijn zelf acquirer voor Visa en Mastercard. De webshop heeft bij de prijsonderhandelingen aangegeven de focus te hebben op consumenten uit Nederland, maar in de praktijk blijken ze uitsluitend zakelijke klanten te hebben uit Amerika. De inkoopkosten van deze transacties liggen op 2% + 15 cent, waardoor de betaalprovider verlies maakt op deze transacties.

Wat is een interchange++ creditcardprijs?

De betaalprovider splitst de verkoopprijs op in 3 onderdelen:

Engelse term	Toelichting
Interchange Fee	Dit is een vergoeding die de issuer (van de kaarthouder) ontvangt. De hoogte hangt af van factoren zoals het type kaart (bijv. debet of credit), de regio (binnenlands of internationaal), en de MCC van de webshop. Deze kosten zijn vastgelegd door de kaartnetwerken (zoals Visa of Mastercard) en kunnen per betaling variëren.
Scheme Fees	Dit is de vergoeding voor het scheme.
Acquirer Markup	Dit is de vergoeding voor de acquirer.

Waarom loopt de betaalprovider minder financieel risico bij interchange++ creditcard pricing?

De betaalprovider weet vooraf dat ze niet hogere inkoopkosten hebben dan verkoopkosten. Bij creditcardbetalingen loopt een betaalprovider altijd een risico.

PCI DSS

PCI DSS is een afkorting voor Payment Card Industry Data Security Standard. De organisatie hierachter is Payment Card Industry Security Standards Council.

De initiatiefnemers zijn een aantal card schemes: Mastercard, VISA, American Express, JCB en Diners.

Kort gezegd zijn er onderstaande mogelijkheden:

Situatie	PCI DSS verplichtingen voor de webshop
Je biedt betalers geen card betalingen aan	Geen
Jouw klanten kunnen met card betalen. De kaartgegevens kun je niet invoeren in jouw webshop; ze worden ingevoerd op een pagina bij de betaalprovider.	Jaarlijks SAQ-A
In jouw checkout kunnen klanten creditcardgegevens invoeren, via een plugin of code(component) van jouw betaalprovider.	Meestal is SAQ-A genoeg. Vraag bevestiging aan je betaalprovider.
In jouw checkout kunnen klanten creditcardgegevens invoeren en jij stuurt ze zelf door naar de betaalprovider. Dit komt in Nederland bij de gemiddelde webshop niet voor.	SAQ-D

Jouw betaalprovider zal contact met jou opnemen om de SAQ-A in te vullen. Wij adviseren om dit ook zelf te doen, omdat een scheme bij een datalek zal kijken of dit is gedaan.

Lees ook het relevante blog artikel Content Security Policy & Card betalingen.